Ἡγουμένη Μαρία

“Ἀναλαμβάνω τήν ἐργασία αὐτή μετά φόβου καί δακρύων. Φοβοῦμαι μήν προσθέσω εἰς τα ἀναρίθμητα ἁμαρτήματά μου ἀκόμη ἔνα, παραβαίνοντας τα ὅρια τῆς ταπείνωσης. Δεν εἶναι ἆραγε ἀφροσύνη νᾷ γράφω για τόν ἑαυτό μου; Θα ἔπρεπε ἀντί για αὐτό νᾷ θρηνῶ ἀκατάπαυστα για τήν ἁμαρτωλή ψυχή μου. Ἡ προσευχή δεν μπορεί νᾷ παραμένει στον νοῦ και στην καρδιά ἐκείνου που διασπᾶται με ξένα πρός αὐτήν ἔργα, ἀλλά ἐπιθυμεῖ τήν ἀναζήτηση καί τήν ἐνατένιση του Σωτῆρα. Συνάμα, ὅμως φοβοῦμαι, Σεβασμιώτατε μήπως, ἀποφεύγοντας νᾷ ἐκπληρώσω αὐτήν τήν ἐργασία, ἀπορρίπτω τήν ὑπακοή εἰς τόν λόγο Σας, διά του ὁποίου μου ἀναθέσατε τό διακόνημα αυτό.

Έις τήν ἀγαπημένῃ ἐν Χριστῷ πολύτιμη ψυχή Σας, ἀφιερώνω το παρόν ἔργο, δία το ὁποῖο ζητῶ καί τήν εὐχή Σας.”

15/ 28.01.1958

Ἡγουμένη Μαρία

Μάθετε περισσότερα>>

Advertisements